226 berichten.
Ik kan me Annemarie van Duuren van het BDI nog herinneren (1990-1994) Dat was een trut joh! Arrogantie ten top. Ze zei: Ik ben vervangend hoofd van de bibliotheek Newtonplein, parbleu! En o wat was ze blij dat we met de hele klas naar haar voormalige stageplek het NBLC gingen .... helemaal in haar nopjes. Zo te zien heeft ze een hele opleiding psychologie nodig gehad om zichzelf binnenstebuiten te keren!
Sint en Piet hebben zitten denken, wat ze Panacee eens zouden schenken?
Soa en schurft hebben jullie al gekregen,
ze laten de wasmachine veel bewegen.
Een echte wasmand is misschien wel ideaal,
dan kunnen de appie-mandjes weer terug naar hun originele filiaal.
Soa en schurft hebben jullie al gekregen,
ze laten de wasmachine veel bewegen.
Een echte wasmand is misschien wel ideaal,
dan kunnen de appie-mandjes weer terug naar hun originele filiaal.
Afgelopen weekend was het weer zo ver beste vrinden
Gasten kan iemand mij komen schoonmaken heeft een of ander goor wijf op mij gepist
Tyfus tyfus tyfus papoea amateurhoer!!!!!
In de zachte winternacht van 15 op 16 maart waande Lydia zich nog in een bedwelmende roes van hetgeen wat zij een week eerder uitgespookt had. Lydia was immers jarig geweest en had de rijpe leeftijd van 63 mogen vieren. Ze had ze zich tot in de vroege ochtend vermaakt, natuurlijk samen met al haar Collegialen. Er ontbrak echter een zeker persoon... Een beroemd én berucht persoon, als Lydia het gastenboek moet geloven. Een persoon waarvoor Lydia vast en zeker een nieuw bezoek moest brengen. We hebben het hier natuurlijk over Barend Bruinbil.
Terug naar de avond van nu. Na een avond kennis maken met haar foetussen, onder genot van een gerstenatje, besluit ze terug te keren naar de Oranjesingel. Lydia struint door het huis, opzoek naar een Adspirant om wakker te houden. Boven in de ivoren toren opent zij een deur, een deur naar een andere wereld. De geur die van achter de deur optrekt, transformeert O'68 in de laatste centimeters endeldarm van een morbide obese cholerapatiënt. "Waar ben ik?" vraagt Lydia. Geen gehoor...
Dit is het laatste wat ik mij herinner van deze koortsdroom als ik mijn wekker hoor. Ik zucht en keer diep en als ik mijn bed uit stap voel ik iets... Iets nats en warms...
Terug naar de avond van nu. Na een avond kennis maken met haar foetussen, onder genot van een gerstenatje, besluit ze terug te keren naar de Oranjesingel. Lydia struint door het huis, opzoek naar een Adspirant om wakker te houden. Boven in de ivoren toren opent zij een deur, een deur naar een andere wereld. De geur die van achter de deur optrekt, transformeert O'68 in de laatste centimeters endeldarm van een morbide obese cholerapatiënt. "Waar ben ik?" vraagt Lydia. Geen gehoor...
Dit is het laatste wat ik mij herinner van deze koortsdroom als ik mijn wekker hoor. Ik zucht en keer diep en als ik mijn bed uit stap voel ik iets... Iets nats en warms...
Komt iemand mij nog wassen? Mijn laatste wasbeurt was op 11 september 2011.
In het rijk van Barend, waar de zon haar gouden stralen liet dansen op de uitgestrekte velden, woonde een eenvoudige korrel genaamd Tarrel. Zijn dagen vulde hij met het bewerken van het vruchtbare land en het verzorgen van zijn kudde. Maar op een dag, toen de lucht zwanger was van een mysterieuze energie, begon het lot van Tarrel een onverwachte wending te nemen.
Die avond, onder een sterrenhemel die fonkelde als duizend diamanten, begon Tarrel te hoesten. Zijn hoest was echter niet zomaar een alledaagse hoest. Het was een betoverde klank, doordrenkt met magie die zowel hem als zijn omgeving beïnvloedde. De lucht om hem heen begon te trillen, en vreemde kleurrijke lichtpuntjes dansten om zijn hoofd.
Barend, de wijze ouderling van het dorp, hoorde van de vreemde gebeurtenis en besloot Tarrel te bezoeken. Met zijn lange grijze baard en zijn ogen vol wijsheid, stond Barend voor de deur van Tarrels eenvoudige woning. Hij voelde de magie in de lucht en begreep dat er iets buitengewoons aan de hand was.
Tarrel vertelde Barend over zijn hoest, die nu gepaard ging met visioenen van betoverde werelden en fantastische wezens. Barend, die bekend stond om zijn kennis van oude legenden en magische artefacten, realiseerde zich dat Tarrel was getroffen door een zeldzame aandoening genaamd "de Ziekte der Tarrels."
Volgens de oude geschriften was deze ziekte een zegen en een vloek tegelijkertijd. De getroffene werd verbonden met andere werelden, kon visioenen zien die voor het gewone oog verborgen bleven, maar werd ook geconfronteerd met de gevaren van de onbekende magie.
Barend besloot Tarrel te begeleiden op zijn reis, vastbesloten om de mysterieuze ziekte te begrijpen en misschien zelfs te genezen. Samen trokken ze door betoverde bossen, over majestueuze bergen en langs glinsterende meren. Onderweg ontmoetten ze mythische wezens en ontdekte Tarrel de krachten die in hem waren ontwaakt.
De reis van Tarrel en Barend werd een epische queeste door tijd en ruimte, waarbij ze werden geconfronteerd met uitdagingen en gevaren die alleen in de diepste uithoeken van de fantasie konden bestaan. Maar te midden van deze beproevingen bloeide er een band van vriendschap en begrip tussen Tarrel en Barend, die sterker was dan elke betovering of ziekte.
En zo werd de legende van Tarrel's reis door Barends rijk geboren, een epos dat eeuwenlang zou worden doorverteld in de schaduw van de betoverde bomen en onder de glinsterende sterren van Barends land.
Die avond, onder een sterrenhemel die fonkelde als duizend diamanten, begon Tarrel te hoesten. Zijn hoest was echter niet zomaar een alledaagse hoest. Het was een betoverde klank, doordrenkt met magie die zowel hem als zijn omgeving beïnvloedde. De lucht om hem heen begon te trillen, en vreemde kleurrijke lichtpuntjes dansten om zijn hoofd.
Barend, de wijze ouderling van het dorp, hoorde van de vreemde gebeurtenis en besloot Tarrel te bezoeken. Met zijn lange grijze baard en zijn ogen vol wijsheid, stond Barend voor de deur van Tarrels eenvoudige woning. Hij voelde de magie in de lucht en begreep dat er iets buitengewoons aan de hand was.
Tarrel vertelde Barend over zijn hoest, die nu gepaard ging met visioenen van betoverde werelden en fantastische wezens. Barend, die bekend stond om zijn kennis van oude legenden en magische artefacten, realiseerde zich dat Tarrel was getroffen door een zeldzame aandoening genaamd "de Ziekte der Tarrels."
Volgens de oude geschriften was deze ziekte een zegen en een vloek tegelijkertijd. De getroffene werd verbonden met andere werelden, kon visioenen zien die voor het gewone oog verborgen bleven, maar werd ook geconfronteerd met de gevaren van de onbekende magie.
Barend besloot Tarrel te begeleiden op zijn reis, vastbesloten om de mysterieuze ziekte te begrijpen en misschien zelfs te genezen. Samen trokken ze door betoverde bossen, over majestueuze bergen en langs glinsterende meren. Onderweg ontmoetten ze mythische wezens en ontdekte Tarrel de krachten die in hem waren ontwaakt.
De reis van Tarrel en Barend werd een epische queeste door tijd en ruimte, waarbij ze werden geconfronteerd met uitdagingen en gevaren die alleen in de diepste uithoeken van de fantasie konden bestaan. Maar te midden van deze beproevingen bloeide er een band van vriendschap en begrip tussen Tarrel en Barend, die sterker was dan elke betovering of ziekte.
En zo werd de legende van Tarrel's reis door Barends rijk geboren, een epos dat eeuwenlang zou worden doorverteld in de schaduw van de betoverde bomen en onder de glinsterende sterren van Barends land.
Dit is precies waarom de media altijd alles verdraait. Voordat je eerst onnozele berichten de wereld in gaat gooien, moet je wel eerst je journalistieke voorbereidingen goed uitvoeren. U zit er namelijk niet meer in vastgeroest, alles is al opgevreten
Yo Gasten,
Welke huisgenoot van Barend kan mijn bevrijden. Ik zit namelijk al weken vast hier (echt geen pretje). Wel ben ik bang dat je flink moet gaan trekken want ik zit inmiddels goed vastgeroest.
Welke huisgenoot van Barend kan mijn bevrijden. Ik zit namelijk al weken vast hier (echt geen pretje). Wel ben ik bang dat je flink moet gaan trekken want ik zit inmiddels goed vastgeroest.
Haal mij zo snel mogelijk uit de koelkast en geef mij aan de burgemeester
Hola chicos, ¿pueden enviarme más de ese polvo rojo? Nada se compara con las cosas holandesas!!!
Hola, no se si estoy en el lugar correcto. Lamentablemente me quedé embarazada la semana pasada de un chico con corbata roja y amarilla. Por lo tanto, me gustaría ponerme en contacto con él para discutir cómo debemos proceder. Saludos desde Guatemala de la puta de una sola pierna.
Sinds mijn geboorte droomde ik ervan om bekend te worden. Alleen veel dingen in mijn leven zaten tegen. Om te beginnen, mijn ouders verlieten mij toen ik voor het eerst op de grond terecht kwam.
Daar lag ik, alleen, op de koude stenen vloer. Op deze manier zal mijn droom nooit uitkomen. Tot er plots een deur open ging. Er kwamen twee personen uit het licht gestapt. Een kans!
De twee mannen aanschouwden mij. Ze wisselden wat woorden. Vervolgens verdwenen ze lachend weer in het licht. Moest ik me schamen? Ben ik een monster? Ziet niemand mijn werkelijke schoonheid? Nu lig ik weer alleen. Urenlang verzuren in de koude.
Ik analyseerde mijn omgeving. Vele auto's waren al gepasseerd. Er staan allerhande torens waar mensen in leven. Aan de statige huizen te zien en het vele verkeer, is dit een prominente straat. Uit de muur steekt een of ander technologisch apparaat. Het is een camera. Komt mijn droom dan toch uit?
Dromend over mijn toekomst vliegt de deur wederom open. En ja hoor! Mijn droom komt uit. Ik ben een ster! De paparazzi heeft aandacht voor mij. De jongen die uit het licht stapt, schiet een plaatje, en ik ben zijn model. Naast hem komen meerdere mannen om mij heen staan. Ze genieten, en dat komt door mij!
Vanavond is mijn avond. Ik ben benieuwd wat morgen gaat brengen. Dat zien we dan wel weer.
Maar de morgen kwam niet. Mijn fiftieen minutes of fame waren voorbij. Een behaarde reus pakte mij met wit lint op. Ik vloog voor de laatste keer door de lucht. Toen verdronk ik. Dit vond ik niet erg, want ik was eindelijk gelukkig.
Daar lag ik, alleen, op de koude stenen vloer. Op deze manier zal mijn droom nooit uitkomen. Tot er plots een deur open ging. Er kwamen twee personen uit het licht gestapt. Een kans!
De twee mannen aanschouwden mij. Ze wisselden wat woorden. Vervolgens verdwenen ze lachend weer in het licht. Moest ik me schamen? Ben ik een monster? Ziet niemand mijn werkelijke schoonheid? Nu lig ik weer alleen. Urenlang verzuren in de koude.
Ik analyseerde mijn omgeving. Vele auto's waren al gepasseerd. Er staan allerhande torens waar mensen in leven. Aan de statige huizen te zien en het vele verkeer, is dit een prominente straat. Uit de muur steekt een of ander technologisch apparaat. Het is een camera. Komt mijn droom dan toch uit?
Dromend over mijn toekomst vliegt de deur wederom open. En ja hoor! Mijn droom komt uit. Ik ben een ster! De paparazzi heeft aandacht voor mij. De jongen die uit het licht stapt, schiet een plaatje, en ik ben zijn model. Naast hem komen meerdere mannen om mij heen staan. Ze genieten, en dat komt door mij!
Vanavond is mijn avond. Ik ben benieuwd wat morgen gaat brengen. Dat zien we dan wel weer.
Maar de morgen kwam niet. Mijn fiftieen minutes of fame waren voorbij. Een behaarde reus pakte mij met wit lint op. Ik vloog voor de laatste keer door de lucht. Toen verdronk ik. Dit vond ik niet erg, want ik was eindelijk gelukkig.
Hé Heeren,
Nog lang niet gesproken! Vroeg me af of ik ooit nog het licht zal zien. Ik heb drank en spijs staan dat staat te popelen om genuttigd te worden door pappige studenten en reünisten. Laat me niet alleen, het is daar dat ik wacht op het telefoontje van uw galacommissie.
Nog lang niet gesproken! Vroeg me af of ik ooit nog het licht zal zien. Ik heb drank en spijs staan dat staat te popelen om genuttigd te worden door pappige studenten en reünisten. Laat me niet alleen, het is daar dat ik wacht op het telefoontje van uw galacommissie.
Fijn dat de dispuutsavond weer in de dispuutskroeg is! Ik kom evt ook een biertje drinken vanavond.
Oprotten!
Gefeliciteerd met de acht nieuwe adspiranten. Ik ben benieuwd naar de polo's... Zou de praeses net zo coulant zijn als vorige week? Ik betwijfel het.
Test 1, 2, 3.
peerlul tegen de verkeerde fruitmachine geschopt?